Mijn allerliefste chiromeisjes,

Ondertussen is het al bijna twee maanden geleden, de eerste chirozondag. Het is een beetje raar om er aan terug te denken. Het lijkt zo ontzettend ver weg op dit moment!
Ik kan me wel perfect inbeelden hoe het daar nu bij jullie aan toe gaat op zondag. Lekker kou, nen dikken trui onder uw hemd, een uurtje buiten spelen en dan gaan opwarmen in 't heem, en dan zagen op den dré omdat de gas nog niet op staat...
He tlukt me perfect, alleen is het zo onwezelijk. Terwijl ik hier elke dag twee keer douche om te bekomen van de hitte, terwijl ik nog steeds factor 30 moet smeren, terwijl ik zondagnamiddag een duik neem in de zee... Niet om jullie jaloers te maken ofzo -of ook een beetje- maar echt: soms mis ik jullie wel!
Nu ons project hier eindelijk begonnen is, wordt het leuker en leuker. Geen verveling meer, niet meer opgesloten in een Belgische kolonie. Stilaan kan ik ook mijn energie kwijt in OMODARA, met mijn groep kleuters, "tito's", "aspi's" en adultos. Elke groep zie ik twee maal per week, voor Engelse les, maar met de kleinsten ga ik ook werken rond muziek, hiphop, drama...
Ohja, hou je vast, de kans ik groot dat ik terug kom als echte hippiehopper. Rap [heppie], beatbox [beatsjibox]... We zitten middenin de hippiehoppie, middenin de straatcultuur waarmee de kinderen groot worden. Vele projecten gebuiken hiphop ook als medium. Zo is er MV Bill [emmivibiw], een hiphopformatie uit Rio, populair in heel Brazilie, die in Rio ook een eigen sociaal project heeft. Twee vrienden van ons, Daniel (Dik) en Gotico geven elke zaterdag les in een project hier in de favela Baixa de Soronha. En zo kan het niet anders dan dat wij (elke, judith, stefanie en ik) een rap hebben geschreven en gebracht op het openingsfeest van omodara.
En zo, en zo... leer ik hier heel veel bij, leer ik nioeuwe mensen kennen... Mensen die een diepe indruk op mij nalaten...
*Janete Yris, 21. Ze studeert nog in het middelbaar (ander systeem als bij ons). Van 9 tot 13u werkt ze in een winkel, daarna gaat ze naar school, daarna gaat ze twee dagen per week naar OMODARA om Engels te leren. Ze wil na het colégio naar de universiteit om advocaat te worden, om sociaal zwakkeren een stem te geven, om racisme aan te pakken. Elke dag opnieuw wordt ze er slachtoffer van, als zwarte vriendin van een blanke jongen. De mensen van haar wijk bekijken haar als prostituta, terwijl ze ook maar gewoon een lief heeft zoals anderen van haar leeftijd, terwijl ze zo hard werkt om voor zichzelf te kunnen zorgen, om te kunnen studeren. Blank of zwart, voor hen is ze een hoer, want een blanke jongen pak je alleen maar voor het geld...

* Miralva, 37, moeder van 7 kinderen en grootmoeder van 1 meisje. Haar oudste, Juliana, is er 23, de jongste Carine, 3. Juliana heeft een dochter, Suzi Victoria, 4 jaar. Samen leven ze in een huisje, zo groot als mijn kot. Miralva met haar nieuwe vriend Joao, Juliana en Suzi, Juliano, Mauricio, Marcus Andre, Angelina, Wilton en Carine. Ze eten, slapen, spelen, studeren, leven in een ruimte van 4 op 4m. Daarin gebeurt àlles. Miralva is een straffe madam, ze doet dat alles wat ze kan voor haar kinderen. Als ik bij hen op bezoek kom, wordt voor mij de enige stoel in huis proper gemaakt. Carine, Suzi en Wilton vechten dan om bij Tia ("tante") op de schoot te mogen. Dus dan neem ik ze alledrie bij mij. Hoe arm ze ook zijn, zij leiden een zorgeloos leventje. Als Miralva geen eten in huis heeft en een van de kleintjes heeft honger, left ze heb aan de borst. Het is de natuur, het is voedzaam en vooral het kost niets. Zo weet ze te overleven, dag na dag...

*Elesangela is 16 jaar, zo oud als ons Miet. Ze heeft een zoontje van 1 en half. Haar vriend, de papa van Andre, werd doodgeschoten tijdens een overval. Hij was 19, zo oud als onze jeroen. Nu staat ze er alleen voor. Van de staat krijgt ze 100 reals per maand. real = 0,30 euro., tel maar uit... haar zus heeft vijf kinderen. Ook zij krijgt 100 reals per maand, voor alle 6. En zo leven er in Itapua alleen al meer dan duizend mensen.

Maar de Brazilianen bezitten een schone deugd, de Alegria, de levensvreugde, de levenslust! ik kan nog heel veel van hen leren.

Dikke kus